ادبیات حماسی
حماسه : در لغت به معنای دلاوری و شجاعت است و از قدیمیترین و مهیجترین انواع ادبی است. حماسه شرح دوران قبل تاریخ است. گزارشی از اوضاع و احوال نخست و تاریخ صدور جهان و روزگار مردمان نخستین را ترسیم میکند. در حماسه سخن از جنگهایی است که برای استقلال یا بیرونراندن و شکست دشمن یا کسب نام و بهدست آوردن ثروت صورت گرفته است. از این رو حماسه هر ملتی بیانکننده آرمانهای آن ملت است. در حماسه، تاریخ و اساطیر، خیال و حقیقت به هم آمیخته و سخن از نخستینها و اوایل میرود، یعنی چه کسی نخستین بار آتش را کشف کرد یا اینکه خط چگونه آموخته شد. نخستین کوششهای ذهنی بشر در رویارویی با مرگ، زندگی، عشق و نفرت، گذشت و فداکاری در حماسه مطرح است و اینکه جهان نخستین و عصر آفرینش چگونه بوده است. در این حوزه، بشر در مقابل خدایان و جهان ناشناخته قرار دارد. اسم دیگر حماسه شعر پهلوانی است که به صورت قصص و افسانههای شفاهی سینه به سینه نقل میشده و ضرورتاً به صورت مکتوب نوشته شده است، مثلاً داستان رستم و سهراب تا زمان فردوسی به صورت مدرن و مکتوب نبوده و فردوسی به سبب ضرورتی که برای تدوین تاریخ ملی ایران احساس میشده آنرا به نظم کشیده است. اصولاً حماسه به مقتضای دوره کتابت و تدوین تغییراتی میکند و در لایههایی از منطق و آیین و رسوم آن عصر پوشیده میشود. مطابق الگوهای اساطیری کهن میدانیم که معمولاً قهرمانان ازدواج نمیکردند، بلکه زنان مشتاقانه به سوی آنها میشتافتند تا از آنها فرزندی بیابند. اما فردوسی در شرح ازدواج رستم و تهمینه به مقتضای آداب و رسوم و اخلاقیات عصر خود آنجا که سخن از ازدواج تهمینه با رستم است، مراسم ازدواجی را به روایت قدیمی الحاق کرده است. در حالیکه این بخش با توجه به اصل داستان صادق نیست. یکی از محاسن شاهنامه آن است که فردوسی حتیالمقدور کوشیده است که در بافتهای کهن دست نبرد. چنانکه به خوانندگان خود میگوید:
تو این را دروغ و فسانه مدان
به رنگ فسون و بهانه مدان
از او هرچند در خورد با خرد
دیگر بر ره رمز و معنی برد
از این رو بسیاری از اشارات اساطیری یا حماسی اصیل قدیم به صورت تقریباً دست نخورده در شاهنامه باقیمانده است. مانند سوگند خوردن به خورشید (رستم و پهلوان مهری) که مربوط به دوران مهرپرستی است.
ادبیات حماسی
ادبیات حماسی که حماسه یکی از انواع ادبی و در اصطلاح روایتی آن است از تاریخ تخیلی یک ملت که با فهرمانیها و اعمال و حوادث خارقالعاده در میآمیزد، ویژگی اصلی حماسه در تخیلی بودن و شکل داستانی آن است وجود انسانهای آرمانی و برتر که از نظر نیروی جسمانی و معنوی برگزیده و ممتاز هستند ، از دیگر ویژگیهای حماسه به شمار میآید . در حماسه رویدادهای غیر طبیعی و خلاف عادت قراوان دیده میشود و همین رویدادهاست که میتواند آرمانها و آرزوهای بزرگ ملتی را در زمینههای مذهبی ، اخلاقی و نظام اجتماعی نشان دهد و عقاید کلی آن ملت را در بارة مسایل اصلی انسانی مانند آفرینش ، زندگی ، تولد و مرگ و اجزا آن بیان کند .