در سال ۱۹۳۳ توسط Jones به عنوان یک بیماری ارثی کیستیک موتی لوکولار فکین شرح داده شد و بعد لفظ چروبیسم بخاطر شباهتی که این افراد به کروبیان در نقاشی های دوره رنسانس بخاطر گونه های گرد و چشمان بالا رفته شان اتلاق شد.

چروبیسم به صورت expansion دو طرفه مندیبل و یا ماگزیلا که در سالهای اولیه زندگی مشخص شده و تا بلوغ نیز پیشرفت می کندو بعد از بلوغ تا میان سالی پیشرفت بیماری متوقف می شود.

نمای رادیوگرافیک آن بخاطر طبیعت diffuse دو طرفه و Multilocular آن منحصر به فرداست. و از نظر بافت شناسی ضایعات شامل تعداد زیادی سلول های ژآنت پراکنده در بافت همبند هستند.

اهداف این مطالعه :

۱-  بررسی اشکال هیستو پاتولوژیک، مارکرهای بیوشیمیایی و معیارهای تشخیصی است که آن را از سایر ضایعات ژانت سل تمایز می دهد.

۲-    بررسی ارتباط بین روند طبیعی بیماری طبیقه بندی بیماری بر اساس شدت و درمانهای احتمالی و در دسترس بیماری

۳-    نتایج درمان جراحی با پی گیری طولانی مدت آنان.

ارزیابی های کلینیکی:

معاینات و ملاحظات کلینیکی، عبارتند از

۱- ظاهر کلینیکی                 ۲- شکل استخوان باکال   و لمس این نواحی و وجود یا عدم وجود expantion

3- مرحله تکامل دندانی                         ۴- بزرگ شدگی غدد لنفاوی

ارزیابی های رادیوگرافی معمول در مورد اینها نیز شامل:

-رادیو گرافی پانورامیک

-رادیگوگرافی واترز جهت ارزیابی سینوس های ماگزیلا.

یافته های کلینیکی:

با اینکه چروبیسم یک بیماری ارثی است با توارث اتوزوم غالب حالات اسپورادیک این بیماری نیز دیده می شوند ولی مشخص نیست که اینها در نتیجه نفوذ ناقص ژن در نسل قبلی است و یا موتاسیون در ژن مولد بیماری.

نفوذ این ژن در مردان ۱۰۰% و در زنان ۷۰-۵۰ درصد است.

نشانه های بیماری عبارتند از: تورم غیر دردناک دو طرفه فکین . صلبیه مشخص شده چشمان با عنبیه هایی که به بالا متمایل شده (eye to heaven)

ضایعات فکین Firm هستند غدد لنفاوی بزرگ شده و painless می باشند.

در ۴ بیمار از ۲۴ بیمار مطالعه شده در این مطالعه هیچ نشانه کلینیکی ظاهری دیده نشود تشخیص از رادیو گرافی و هیستیو پاتولوژی گذاشته شد.

مواردی نیز از درگیری بسیار شدید با ظاهری بسیار بهم ریخته وحشتناک نیز گزارش شده است

دانلود