اسم و فعل عرب
اسم : کلمه ای است که بر معنی مستقلی بدون قید زمان دلالت نماید. مانند:التلمیذ
فعل:کلمه ای است که برمعنی مستقلی با تقید به زمان دلالت دارد. مانند:کَتَبَ
حرف:کلمه ای است که به تنهایی معنی خاصی ندارد، بلکه در جمله و در کنار دیگر کلمات معنی می یابد. مانند: فی
کلم: از سه کلمه یا بیشتر تشکیل می شود. مانند: اِنْ جلسَ التلمیذ
کلمه: لفظی است که برای معنی مفردی وضع شده است.
توجه: قید (معنی) مهمل را و قید (مفرد) کلام را از تعریف خارج می سازد.
فعلماضی
تعریف: فعل ماضی فعلی است که بر وقوع عملی یا تحقق حالتی در زمان گذشته دلالت می کند. مانند: دَرَسَ – ضَحَکَ.
طرز ساختن فعل ماضی: صیغه اول کلیه افعال را از مصدر همان فعل می سازند بدینگونه که حرف زائد مصدر را حذف کرده، فاء الفعل و لام الفعل را مفتوح و عین الفعل را متحرک می نمائیم. مانند: العِلْم که می شود: عَلِمَ.
نکات:
هرگاه (قَدْ) پیش از فعل ماضی بیاید، معنی ماضی نقلی فارسی را می دهد. مانند: قَدْ جاءَ = آمده است.
هرگاه (کان) پیش از فعل ماضی بیاید، معنی ماضی بعید فارسی را می دهد. مانند: کانَ قَدْ ذَهَبَ = آمده بود.
هرگاه (لعلَّ) پیش از فعل بیاید، معنی ماضی التزامی فارسی را می دهد. مانند: لَعَلَّهُ جاءَ = شاید آمده باشد
فعل ماضی در جمله دعایی ونفرین وتمجید وشرطی معنی مضارع میدهد. مانند: ساعدَکَ اللهُ (خدا کمکت کند) – لاأکَلْتَ (نخوری) – إنْ جَلَسْتَ أجْلِسْ (اگر بنشینی می نشینم).
فعلاز نظر زمان
فعل از نظر زمان سه گونه است: ماضی ومضارع وأمر
اسماز نظر تصغیر و تکبیر
تعریف:
اسم مصغّر: اسمی است که بر حقارت و کوچکی مکَبَّر خود دلالت دارد. مانند: رُجَیْل (مرد کوچک) که مصغّر رجُل (مَرد) می باشد. البته برای اظهار ترحّم و شفقت هم می آید.
اسم مُکَبَّر: اسمی است که بر خلاف اسم مصغر است. مانند: رجُل – حسن.
مشهورترین قواعد تصغیر:
۱- مصغر کلمه سه حرفی بر وزن (فُعَیْل) می آید. مانند: رَجُل – رُجَیْل.
۲- مصغّر کلمه چهار حرفی بر وزن (فُعَیْلِل) می آید. مانند: دِرهم که دُرَیْهِم می شود.
۳- وزن های دیگر اسم مصغر عبارتند از: فُعَیْلَة،فُعَیْلان مانند: زُهَیْرة، سُکَیْران
۴- در تصغیر اسم فاعل ثلاثی مجرد (الف) قلب به (واو) می گردد. مانند: ناصر – نویَصر.
۵-الف مقصوره در تصغیر به (یاء) بدل می شود و در یاء وزن فعیل ادغام می شود. مانند: عصا – عُصَىّ.
۶- در اسم مرکب فقط جزء اول مصغر می شود. مانند: عبد الله – عُبَیْد الله.
۷- الف ممدوده در تصغیر تغییر نمی کند. مانند: حَمْراء – حُمَیراء